Panowanie nad uczyuciami
Używa się przy tym tego terminu nie tylko w sensie dodatnim, lecz także ujemnym: powiada się o kimś, iż "nauczył się" palić papierosy, "nauczył się" pić wódkę. Podstawą określenia danego procesu jako uczenia się bywa raczej, jak już wiemy, jego efekt aniżeli jego wewnętrzna struktura. Każda forma zachowania się, w rezultacie którego dany osobnik coś wie lub coś potrafi (czego przedtem nie wiedział i nie potrafił), bywa ujmpr wana jako uczenie się. Ale pod tym względem, trzeba to zaznaczyć, ani poczucie potoczne, ani też poglądy psychologów nie wykazują jednolitości. Niektórzy podkreślają wyraźnie, iż zachowanie się, o które tu idzie, musi mieć charakter czynny. Tak B. Nawroczyński, opierając się na A. J. Gatesie, twierdzi: "Uczenie się... ma miejsce tylko wtedy, gdy jesteśmy czynni; nie jest ono nigdy biernym procesem przyjmowania, lecz przeciwnie - czynnym procesem przetwarzania i wytwarzania"'. Podobne stanowisko zajmuje Ch. Biihler: